EVCİ KÖYÜNE AİT KINA TÜRKÜSÜ                      

Çattılar çatma taşını

Kurdular düğün aşını

Gız ağlatma gardaşını

Silin gözünün yaşını

           Atladı geçti eşiği

           Sofrada kaldı kaşığı

           Büyük evin yakışığı

           Gız gelin olmuş gidiyor

Ak helkeyi susuz koyan

Büyük evi ıssız koyan

Anasını öksüz koyan

Gız gelin olmuş gidiyor

           Evlerinin önü tekne

           Gardaş yollarımı bekle

           Haftadan haftaya yokla

           Gız gelin olmuş gidiyor

Biner atın iyisine

Sürer yolun kıyısına

Selam söylen dayısına

Gız gelin olmuş gidiyor

           Develerin yükü şeker

           Eletir pazara döker

           Anası dul kızı bekar

           Vermen beni develiye

Develerin yükü yüce

Yükü yükltirler gece

Emmim oğlu Mahmut hoca

Vermen beni develiye

           Develioğlunun inadı

           Keklik kafese tünedi

           Vermen beni Develiye

           El alem bizi kınadı

Bindirdiler arap ata

Götürürler duta duta

Yollan beni gız yoldaşlar

Yedoluktan daha öte

           Gız anası gız anası

           Hani bunun öz anası

           İşte geldi gız kınası

           Gız kınan kutlu olsun.

MANTIVAR

Ey mantıvar mantıvar

Mantıvarın vakti var

Mantıvara gelenin

Cennette bir tahtı var

 

Mantıvarım manım yok

Ben öksüzüm anam yok

Ellerin sürü sürü

Benim hiçbir tanem yok

 

Kazan kazan kavurma

Taştı diye savurma

Başına devlet kuşu konmuş

Uçtu diye kayırma

 

Kazan kazan katıran

Dana başına ötüren

Senin sevdiğin oğlan

Tozzaklı gelin getiren

 

Sepet sepet narım var

Günden güne zarım var

Şu dağların ardından

Usul bozlu yarim var

 

Bulamacım bularım

Döküleni yalarım

Karnıcığım doyarsa

Kıkır kıkır gülerim

 

Pınar başında kuzu

Kıvrım kıvrım boynuzu

Yok demen yoksul demen

Yiğide verin kızı

 

Mezdeğinin güründen

Gün görünmez püründen

Bir incecik nur doğmuş

Muhammedin nurundan